اشاره بمال مردم خوردن و آدم كشتن باشد و كلمه ى عدوان قرينه است كه خوردن مال غير و آدم كشتن بر غير عدوان و از طريق مشروع هم ممكن است ، ليكن نسبت بمفاد آيات گذشته طريق مشروع تصوّر ندارد . « إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْه » 31 در معنى كباير مفسّرين و فقها اختلاف كرده‌اند : عبد اللَّه عبّاس گفت هر چه خدا را بيازارد كبيره است و سعيد جبير و مجاهد و ابو العاليه و ضحّاك گفته‌اند : آنچه در قرآن منع شده است و مجازاتش آتش معيّن شده است ، كبيره است . ابو الفتوح : در نظر ما گناه كبيره نسبى است ، و هر معصيتى نسبت بمهمتر صغيره است و نسبت بسبكتر كبيره است و آنچه مجازاتش زياد باشد نسبت به آنچه مجازاتش كم است كبيره است و نسبت به آنچه مجازاتش بيشتر است صغيره است ، و از جمله ى آنچه باتفاق كبيره است قتل نفس و ظلم و خشم و تهمت و نسبت بزهكارى بزنهاى عفيف و فحشاء بهر جور كه باشد و ربا و شراب خوردن و فرار از جنگ ، و از حضرت امام صادق ( ع ) روايت شده است علاوه بر اينها شرك به خدا و عاق والدين و انكار دوستى خانواده ى پيغمبر ، و عبد اللَّه مسعود گفته است از اوّل اين سوره تا آيت سىام آنچه جلوگيرى شده است گناه كبيره است ، على ابن ابى طلحه گفت : هر گناهى كه در قرآن بلعنت يا غضب يا دوزخ يا عذاب پيوست شده است كبيره است ، حسين بن فضل گفت : هر چه در قرآن عظيم يا كبير گفته شده است كبيره است ، مثل : « إِنَّه كانَ حُوباً كَبِيراً ، إِنَّ قَتْلَهُمْ كانَ خِطْأً كَبِيراً ، إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ، إِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيمٌ ، سُبْحانَكَ هذا بُهْتانٌ عَظِيمٌ ، إِنَّ ذلِكُمْ كانَ عِنْدَ اللَّه عَظِيماً » ، و فرموده ى پيغمبر است : با استغفار كبيره نخواهد ماند و با اصرار صغيره نخواهد بود . صاحب جواهر مجلَّد صلاة بحث نماز جماعت در عدالت : تا چهار گناه كبيره نقل كرده است و نيز نوشته است آنهائى كه در قرآن مجازات آتش از آنها فهميده مىشود شش گناه است و اين مطلب در آن كتاب مفصّل بحث شده است .